Κύστεις ωοθηκών

Κατά τη φυσιολογική λειτουργία των ωοθηκών, που είναι πρώτον: η παραγωγή των θηλυκών ορμονών και δεύτερον: η ωρίμανση του ωαρίου κάθε μήνα και η ωοθυλακιορρηξία, σχηματίζονται μικρές κύστεις στις ωοθήκες (έως 3 εκατοστά), οι οποίες εμφανίζονται και εξαφανίζονται κυκλικά, αναλόγως την ημέρα του κύκλου. Αυτές είναι οι λεγόμενες λειτουργικές κύστεις των ωοθηκών, είναι απολύτως φυσιολογικές και δεν χρήζουν καμίας παρέμβασης.

   Εάν μια γυναίκα εμφανίσει κύστη στις ωοθήκες, η οποία είναι είτε μεγαλύτερη του φυσιολογικού, είτε επιμένει, θα πρέπει αρχικώς να την παρακολουθήσει για κάποιο καθορισμένο διάστημα και κατόπιν να παρέμβει. 

   Τα συχνότερα συμπτώματα τέτοιων κύστεων, είναι ένα αίσθημα βάρους χαμηλά στην κοιλιά, ή και πόνος, ανάλογα με το μέγεθος της κύστης. Επίσης συχνό σύμπτωμα είναι οι διαταραχές της περιόδου που μπορεί να προκαλέσει μια κύστη. Ακόμη, αρκετά συχνά συμβαίνει η ρήξη μιας κύστης, με παρουσία έντονου πόνου στην κοιλιά και συνοδό εσωτερική αιμορραγία. Πιο σπάνιο, αλλά αρκετά σοβαρό όταν συμβεί, είναι να συστραφεί μια κύστη μαζί με την ωοθήκη, με τον κίνδυνο να νεκρωθεί η ωοθήκη και να χρειάζεται οπωσδήποτε αφαίρεση χειρουργικά. Τέλος οι ενδομητριωσικές κύστεις, έχουν ενοχοποιηθεί ότι προκαλούν υπογονιμότητα.

   Μερικά από τα πιο συχνά είδη των κύστεων ωοθηκών είναι τα εξής: 

   Απλές ορώδεις κύστεις, των οποίων το περιεχόμενο είναι διαυγές υγρό. Μια τέτοια κύστη που είναι μεγάλη και επιμένει, μπορεί να αντιμετωπιστεί είτε με χειρουργική αφαίρεση λαπαροσκοπικώς, είτε με παρακέντηση (τσίμπημα) με βελόνα και αφαίρεση του περιεχομένου της.

   Βλεννώδεις κύστεις, των οποίων το περιεχόμενο είναι πηκτό υγρό, σαν τζελ.

   Δερμοειδείς κύστεις, με ρυπαρό περιεχόμενο.

   Ενδομητριωσικές κύστεις, ή ενδομητριώματα.

   Πιο γενικές κατηγορίες είναι οι:

   Καλοήθεις κύστεις και οι 

   Κακοήθεις κύστεις (καρκίνος των ωοθηκών). Σε αυτήν την περίπτωση μια κύστη θα δώσει δείγματα της κακοήθειάς της κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο, που θα υποψιάσουν τον γυναικολόγο και θα προτείνει άμεση αφαίρεση χειρουργικά.

   Τέλος, το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, είναι μια κλινική οντότητα, με πολλές μικρές κύστεις στις ωοθήκες, υπερέκκριση ανδρογόνων (ακμή, αραίωμα τριχωτού κεφαλής, διαταραχές περιόδου) και παχυσαρκία. Εδώ η θεραπεία δεν είναι χειρουργική, αλλά φαρμακευτική, σε συνδυασμό και με προσαρμογή του τρόπου ζωής (δίαιτα, άσκηση, κλπ).

Search