Διάγνωση – παρακολούθηση κύησης

Πριν μια γυναίκα μείνει έγκυος, καλό είναι να διαλέγει και να επισκέπτεται τον Γυναικολόγο που της εμπνέει σιγουριά και εμπιστοσύνη, ο οποίος και θα είναι δίπλα της σε οτιδήποτε χρειαστεί και θα την παρακολουθήσει μέχρι τον τοκετό. Αυτός θα την καθοδηγήσει να κάνει μια σειρά εξετάσεων πριν ακόμη αρχίσει τις προσπάθειες για εγκυμοσύνη, ούτως ώστε να ανιχνευθούν τυχόν προβλήματα που θα φέρουν πιθανώς κακό αποτέλεσμα σε μια ενδεχόμενη κύηση. Αυτές οι εξετάσεις είναι μια απλή εξέταση αίματος καταρχήν, για να αποκλειστεί μια αναιμία (σιδηροπενική, μεγαλοβλαστική), οι οποίες μεν διορθώνονται εύκολα, μπορεί δε, αν δεν διαγνωστούν να δημιουργήσουν πρόβλημα στην κύηση. Επίσης θα πρέπει να ελεγχθεί αν η γυναίκα έχει αντισώματα για συγκεκριμένα μικρόβια και ιούς, ώστε να εμβολιάζεται πριν μείνει έγκυος (π.χ. ερυθρά). Θα πρέπει να γίνεται ένας ορμονικός έλεγχος του θυρεοειδούς, διότι η διαταραχή της λειτουργίας του, η οποία είναι συχνή, μπορεί να οδηγήσει σε αποβολές. Τέλος θα πρέπει να γίνεται εξέταση για μεσογειακή αναιμία και καλλιέργεια κολπικού υγρού και να θεραπεύεται η κολπίτιδα. Καλό θα είναι να αρχίσει να παίρνει ταμπλέτες φυλικού οξέος η γυναίκα, τουλάχιστον 3 μήνες πριν μείνει έγκυος.

    Όταν το τεστ κύησης βγει θετικό, το επόμενο βήμα που πρέπει να κάνει η γυναίκα είναι να επισκεφτεί τον Γυναικολόγο της, ώστε να επιβεβαιωθούν τα εξής: Πρώτον, ότι πρόκειται σίγουρα για εγκυμοσύνη, διότι πολλές παθολογικές καταστάσεις μπορεί να κάνουν ένα τεστ εγκυμοσύνης να βγει θετικό. Δεύτερον, πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για ενδομήτρια κύηση κι όχι για εξωμήτριο. Τρίτον, να προσδιορισθεί ο αριθμός των εμβρύων. Τέταρτον να ανιχνευθεί καρδιακή λειτουργία του εμβρύου ή των εμβρύων και τέλος να υπολογισθεί επακριβώς η ηλικία της κύησης με ακρίβεια ημερών (σημαντικό βήμα, για να καθορισθεί η ημερομηνία τοκετού και το πότε η γυναίκα μπαίνει πιθανώς σε παράταση, μέχρι πότε δηλαδή είναι ασφαλές να περιμένει κανείς τον τοκετό). Επίσης στην πρώτη εξέταση θα δοθεί και ο προγεννητικός έλεγχος (μια σειρά από εξετάσεις αίματος και ούρων) της μητέρας και γίνεται Παπ-τεστ. Τέλος μετρείται το βάρος και η πίεσή της και αν δεν παίρνει ήδη, συνταγογραφείται φυλικό οξύ, που το λαμβάνει η γυναίκα καθ΄όλη τη διάρκεια της κύησης.

   Μεταξύ 11ης και 14ης εβδομάδας γίνεται το υπερηχογράφημα αυχενικής διαφάνειας, το οποίο σε συνδυασμό με άλλους υπερηχογραφικούς δείκτες και βιοχημικούς δείκτες από το αίμα της μητέρας, ανιχνεύει χρωμοσωμικές ανωμαλίες σε ποσοστό 95%. Εάν υπάρχει ένδειξη από αυτόν τον έλεγχο, διενεργείται η εξέταση τροφοβλάστης την 11η-12η εβδομάδα, ή η αμνιοπαρακέντηση μετά τη 16η εβδομάδα.

   Στη 14η με 16η εβδομάδα αποφασίζεται από τον Μαιευτήρα εάν πρέπει να γίνει περίδεση τραχήλου, ανάλογα με το ιστορικό της γυναίκας ( εάν για παράδειγμα έχει υποστεί στο παρελθόν επαναλαμβανόμενες αποβολές λόγω ανεπάρκειας τραχήλου, ή είχε πρόωρους τοκετούς) και ανάλογα με την υπερηχογραφική εικόνα του τραχήλου ( μικρό μήκος).

   Στην 23η με 24η εβδομάδα γίνεται το υπερηχογράφημα β-επιπέδου, όπου ελέγχεται η ανατομία όλων των συστημάτων του εμβρύου, του κρανίου, του προσώπου, των άκρων, κλπ. Επίσης ελέγχεται το μήκος του τραχήλου και γίνεται Doppler μητριαίων αρτηριών.

   Οι επισκέψεις της μητέρας πρέπει να είναι κάθε 4 εβδομάδες, όπου αξιολογούνται από τον Μαιευτήρα οι εξετάσεις αίματος και ούρων που κάνει κάθε μήνα, ελέγχεται η πίεσή της και το βάρος της, συζητούνται τυχόν προβλήματα και φόβοι της μητέρας, και γίνεται το υπερηχογράφημα του εμβρύου, όπου παρακολουθείται η ανάπτυξη και το βάρος του εμβρύου, το αμνιακό υγρό και ο πλακούντας.

   Στην 28η εβδομάδα γίνεται η καμπύλη σακχάρου από τη μητέρα, μια εξέταση που δείχνει εάν κινδυνεύει να αναπτύξει σακχαρώδη διαβήτη κύησης και αν χρειάζεται να προσέξει τη διατροφή της ιδιαιτέρως, ή αν χρήζει ακόμη και  θεραπεία. Σε περίπτωση ιστορικού, η καμπύλη σακχάρου γίνεται νωρίτερα στην κύηση.

   Στις 32 εβδομάδες κύησης, εκτός του απλού υπερηχογραφήματος, πρέπει να γίνει Doppler των αγγείων του ομφαλίου λώρου και του εμβρύου.

   Στην 34η εβδομάδα κύησης θα πρέπει όλες οι μητέρες να κάνουν καλλιέργεια κολπικού υγρού, ειδικά αυτές που θα γεννήσουν φυσιολογικά. Σε περίπτωση κολπίτιδας πρέπει να γίνεται θεραπεία.

   Από τις 36 εβδομάδες και μετά ο έλεγχος πρέπει να γίνεται κάθε εβδομάδα και αυτός περιλαμβάνει εκτός του καθιερωμένου υπερηχογραφήματος, το Βιοφυσικό Προφίλ του εμβρύου, όπου αξιολογώντας πέντε παραμέτρους σε διάρκεια τουλάχιστον μισής ώρας υπερηχογραφήματος και μισής ώρας καρδιοτοκογραφίας, γίνεται εκτίμηση της καλής κατάστασης του εμβρύου μέσα στη μήτρα.

   Στις 40 εβδομάδες συνήθως επέρχεται το χαρμόσυνο γεγονός του τοκετού. Εάν η γυναίκα δεν γεννήσει ως τότε, ο έλεγχος του Βιοφυσικού Προφίλ θα πρέπει να γίνεται κάθε δύο ημέρες πλέον, μέχρι να φτάσουμε στην 41η εβδομάδα. Συχνά κανονίζεται πρόκληση τοκετού μετά την 41η εβδομάδα.

Search